کتام

جلسات نمایش فیلم در دانشکده معماری و هنر ایده بسیار خوب انجمن علمی بود که از ابتدای ترم با پیگیری و تلاش بچه ها شروع شد. ما این ترم 5 جلسه نمایش فیلم داشتیم و توانستیم فیلم های مرکزفرهنگی ژرژ پمپیدو (پیانو / راجرز) ، موزه یهود برلین (لیبسکیند) ، چغازنبیل ، کارخانه واکس (فرانک لوید رایت) و ساتولاس tgv (کالاتروا) را ببینیم. در پایان هم فیلم های پخش شده در 2 CD در اختیار بچه ها قرار داده شد.

ابتدا از خانم سارا مهریار و آقایان سامان صبا، احسان اسماعیلی فر و امین مهرتاش تشکر کنم و به خاطر زحماتشان خسته نباشید بگویم. در ادامه می خواهم کمی ریز تر به این جلسات فیلم بپردازم.

جلسات قرار بود به صورت هفتگی برگزار شود. اما در بسیاری از هفته ها به علت مشکلات مختلف لغو شد و به 5 جلسه محدود شد. به شخصه فکر می کنم اگر در برنامه ریزی کمی به محدودیت ها توجه شود بهتر است. چرا که لغو شدن مکرر برنامه ها به نفع اعتبار برنامه و اعضای انجمن نمی باشد. شاید اگر از ابتدا 6-7 جلسه فیلم در نظر گرفته می شد منطقی تر بود.

انجمن از مهندس سجاد اکبری برای بخش گفتگو استفاده می کرد. این موضوع باعث شد جلسات رونق بیشتری بگیرد و تنها به نمایش فیلم محدود نشود. اما از آنجا که ایشان هم دغدغه های کاری متعددی داشتند نتوانستند در برخی از جلسات حاضر شوند و افت کیفی محسوسی در این جلسات احساس شد. به نظر من اگر بر روی بخش گفتگو برنامه ریزی بیشتری صورت می گرفت و از مهندس اکبری نه به عنوان سخنران ، بلکه به عنوان کاتالیزوری برای جرقه ایجاد کردن در ذهن بچه ها استفاده می شد می توانستیم حتی بدون وجود ایشان هم جلسات خوبی داشته باشیم. در جلساتی مثل نمایش ژرژ پمپیدو و موزه یهود شاهد بودیم که بچه ها هم توانایی و هم اعتماد به نفس این را داشتند که یک بحث و گفتگوی مفصل درباره اثر داشته باشند و آن را مستقل به پیش ببرند. خوشبختانه آقای اکبری هم این پتانسیل را داشتند که بین بچه ها و به عنوان هدایت کننده بحث حضور داشته باشند. بنابراین کمی برنامه ریزی و تآکید از طرف انجمن کافی بود که جلسه حالت کارگاهی و گفت و شنود بگیرد و در این صورت حتی در نبود آقای اکبری نیز کافی بود یکی از اعضای انجمن هدایت جلسه را به عهده بگیرد و بچه ها با آموخته هایشان آن را به پیش ببرند. به نظر من استاد کمک خود را به جلسات کردند. و این برعهده انجمن بود که از این حضور نهایت استفاده را ببرد و به جای تکیه کردن به حضور ایشان از آن به عنوان عاملی در جهت تقویت جلسه بهره برداری کند.

نکته دیگر استفاده از دیگر اساتید و افراد آگاه در جلسات است. انجمن می توانست از اساتید دیگر نیز در کنار مهندس اکبری استفاده کند و جلسات را حتی به رکن مهمی در دانشکده بدل کند. در صورت عدم تمایل اساتید هم می توان از افراد دیگری خارج از دانشکده استفاده کرد. به نظر من نیازی نیست خود را به دانشگاه گیلان محدود کنیم و می توانیم از دانش آموخته های دانشگاه های دیگر هم استفاده کنیم. کسانی که دانش بالایی دارند و در همین وبلاگستان هم بسیارند . اگر محدودیت های دانشکده خود را بپذیریم می بینیم رفت و آمد افراد دیگر و آشنایی با محیط دیگر دانشگاه ها می تواند تأثیر بسیاری در بهبودی جو راکد و دسته بندی شده ء دانشکده ما داشته باشد.

ما باید بتوانیم از دانش یک جامعه شناس، یک فیلسوف ، یک سینماگر و یک نقاش در رشته خود استفاده کنیم. در همین دو قدمی دانشکده ما ، در دانشکده گرافیک افرادی هستند که هم دانش بالایی دارند و هم علاقه مند به یاری دادن ما در کارهایمان هستند.

واضح است برگزاری جلسات نمایش فیلم تا همین جا هم در دانشکده ما کار بزرگی بوده اما می توان آن را بهتر و مؤثرتر به پیش برد. بنابراین پیشنهاد های ذکر شده بیشتر به این دلیل مطرح شد که در صورت تمایل اعضاء در جلسات ترم آینده از آنها استفاده گردد. ذکر این نکته ضروری است که به هیچ وجه قصد زیر سؤال بردن زحمت های بچه ها را ندارم . این یادداشت تنها دیدگاه یکی از دانشجویان (خودم) است که در برخی از جلسات شرکت کرده و به خاطر همکلاسی بودن با بچه ها در جریان برخی مشکلات بوده و این نوشتار هدفی ندارد جز بهتر شدن جلسات در ترم آینده.

جیرنده- بخش عمارلوی شهرستان رودبار-نهم دی ماه 86

کیفیت عکس ها رو خودم کم کردم که راحت توی وبلاگ باز بشن. عکس ها مربوط می شوند به سفر نیمه تمام من و هم گروهی هام به روستای انبوه.(به خاطردرس روستا 1) که البته به خاطر  وضعیت بعد هوا و خطر ات جاده نا تمام موند.