کتام

1- بچه هه که اومده بود خونه مادربزرگش، موقع رفتن بغض کرده بود و می‌گفت من تهرون نمی‌یام! اونجا خونه‌ها نزدیکن! نیکو هم پشت پنجره مامان و باباشو صدا می‌کرد. نازلی اما اینجا توی رشت می‌تونه هر جمعه به کوه و دریا سر بزنه و زیر رگبار بهاری براش یه چتر بزنن که همونجا بخوابه. و آخر همه فاطمه می‌گفت دلش می‌خواد یه شیلنگ برداره و تهرون رو بشوره! اوف… این شهر چقدر دوده داره!

2-از سر صبح باید بریم انقلاب دنبال کتاب و چه می دونم خرید کردن و … ناهارم یه ساندویچ آشغالی، یعنی آشغالی ها، بریزیم تو شکم و فقط به این فکر کنیم که پر می‌شه!

3- علاف شدن دور میدون آزادی و آفتاب بی رحم ظهر که راست تو مخت می‌تابه و دریغ از درخت! وای، این میدون چرا درخت نداره!تازه نطقت باز می‌شه و رو به رفیقت که اونم حال و روز بهتری نداره می‌گی این میدون برای ماشینا طراحی شده! هیچ مهم نیست که اون برج کوفتی وسطش چه معانی ای داره! مهم اینه که آدم اینجا عذاب می کشه!اصلن همه جا رو گم می کنه! این سازمان نقشه‌برداری کدوم جهنمیه! راننده ترک زبان می گه: خیابان مهراز!!!

4- از 2 کورس اتوبوس سواری اشتباهی و بازدید از نمایشگاه اسماء حسنی!!! در موزه هنرهای معاصر می گذریم! بدو تا می تونی بخر! جنسای اینجا از شهر خودت ارزونتره

5- مرد به زن می‌گه: می خواستی چشاشو دربیاری! تو صداش یه خشی داره که مثل تیغ ماهی توی گلو آزاردهنده‌ست! زن فحش می ده: می‌خواست کیفمو بزنه! ….کیفتو محکم نگه می‌داری. انگاری خشونت تو لهجه‌ شونم نشسته!یاد صدای متین می‌افتی! آروم…آروم….

6- و سرانجام سرنوشت محتوم اینه که برای کار پیدا کردن و رشد کردن و معمار شدن، ته تهش باید بیای اینجا! جون بکن که شاید ارشدتو اینجا قبول بشی!اینجا کار کنی! چه ارض موعودی….

7-تهران انار ندارد.

اگر با داشتن حکمت کافی و گسترده به فعل سکنی‌گزیدن بیندیشیم، آن‌گاه آن را حاکی از راهی خواهیم یافت که آدمی سرگردانی از بدو تولد تا لحظه مرگ خود روی زمین و زیر پهنه آسمان را بر آن به پایان می‌رساند. سرگردانی در همه‌جا در قالب ایستادن بین زمین و آسمان، بین تولد و مرگ، بین شادی و اندوه، و بین اثر و جهان به عنوان جوهرو خمیره سکونت باقی می‌ماند. اگر این بینابینی چندگانه را جهان خوانیم، آن‌گاه جهان خانه‌ای خواهد بود که توسط ناسوتیان دایر گردیده است. خانه‌های تک، روستاها، شهرها در هر حال جز آثار معماری که بینابینی چندگانه را در داخل و در حول خود گردآورده نمی‌باشند. ساختمان‌ها زمین را در قالب دورنمای مسکون به جوار آدمی آورده و در همین حین همجواری‌اش با مسکن همسایه را زیر پهنه آسمان جای می‌دهند.[1]

به نقل از: مفهوم سکونت – سکونت و هستی ، صفحه 29

اگر اشتباه نکنم این مقاله هایدگر در کتاب فلسفه تکنولوژی هم به فارسی ترجمه شده.

شهر مکانی است که پسربچه‌ای خردسال هنگام گام برداشتن در آن به احتمال زیاد چیزی را خواهد دید که با وی از آن‌چه خواستار انجام دادنش در تمامی دوره‌ی زندگی خود می‌باشد سخن می‌گوید.

لویی کان

بهار 87 بود که من و سارا و احسان تصمیم گرفتیم روی پیاده‌رو‌های شهری کار کنیم و مقاله که تکمیل شد یک نسخه برای همایش شهربرتر- طرح برتر در همدان ارسال کنیم. همین کار رو هم کردیم. تا اینکه 2-3 شب پیش احسان به صورت اتفاقی اسممون رو اینجا دید و زنگ زد که ما هم بین 10 مقاله برتر هستیم! طبیعیه که خیلی خوشحال شدیم. اما نکته عجیب این بود که توی سایت اصلی مسابقه اسمی از ما نبود. بعد از ایمیل و تلفن و … بهمون گفتند که مقاله ما انتخاب شد اما چون آدرسی نداشتیم از لیست کنار گذاشته شد!  عجیب این  که مقاله ما با آدرس ایمیل و آدرس پستی شروع می شد! خلاصه اینکه فهمیدیم علاوه بر مسابقه باید تو همایش هم شرکت می کردیم که ما اینکار رو نکرده بودیم. اما مسئولین پذیرفتن که برامون گواهی حضور در مسابقه و تقدیر به عنوان اثر برگزیده رو بفرستند .

علاوه بر اون قرار شد در کتابی که از مجموعه مقالات برتر به چاپ می رسه مقاله ما هم چاپ بشه. این وسط البته هنوز کمی افسوس می خوریم که ارائه حضوری و شانس قرار گرفتن بین رتبه های اول و دوم و سوم را از دست دادیم! اما برای شروع تجربه خوبی بود. از این به بعد فوت و فن شرکت کردن توی مسابقه ها رو بهتر بلدیم.

بررسي پياده‌رو به عنوان يک قرارگاه رفتاري

سارا ثابت، سارا مهريار، احسان اسماعيلي‌فر

چکيده: در اين مقاله، ابتدا تئوري قرارگاه رفتاري يا مکان-رفتار بر اساس نظريه راجر بارکر[1] تعريف شده و سپس پياده‌رو به عنوان يک قرارگاه رفتاري شهري که از ترکيب مکان و رفتار ايجاد شده بررسي مي‌شود. آن‌گاه قلمرو پياده‌رو با تکيه بر ضوابط شهرداري بررسي و الگوهاي رفتاري مستمر موجود در آن طبقه‌بندي مي‌گردد ضمن آن‌که با تکيه بر يک مثال، تلاش شده است که ساختار محيطي شرح داده شود.

در ادامه، دو کاربرد مهم پياده‌رو در شهرها، يعني ارتباط و امنيت از نگاه جين جيکوبز[2] (که پياده‌راه‌هاي شهري نيويورک را موضوع بررسي خود قرار داده است) مطرح مي‌گردد. هم‌چنين از تجربه‌ي ساخت بلوارهاي پاريسي به عنوان اولين تجربه‌ي دوره‌ي مدرن اروپايي براي تبيين موارد مطروحه‌ي مقاله در اين تجربه تلاش شده است.

سپس ورود پياده‌رو به ايران بررسي مي‌شود و با توجه به روند طي شده، به تحليل رفتارهاي موجود در يک پياده‌رو ايراني پرداخته مي‌شود.

در انتها و در قسمت جمع‌بندي و نتيجه‌گيري، تلاش داشته‌ايم تا با ارائه‌ي چند نمونه از مشکلات کالبدي-رفتاري، لزوم در نظر گرفتن شرايط ويژه‌ي پياده‌روهاي ايراني را در امر طراحي شهري يادآور شويم. بديهي‌ست که تحليل‌هاي اين‌چنيني، خود به تنهايي گرهي از کلاف سردرگُم روابط موجود در پياده‌روهاي ما نمي‌گشايد. بنابراين لزوم استفاده از آن‌ها در طراحي شهري و برنامه‌ريزي شهري اجتناب‌ناپذير مي‌نمايد.

کلمات کليدي: قرارگاه رفتاري، مکان-رفتار، پياده‌رو، امنيت، ارتباط.

1. مقدمه

پياده‌رو مسير پياده‌اي موازي با سواره‌رو، ولي مجزا از آن است. و پياده‌رَوي، عمده‌ترين طرز جابه‌جايي افراد در داخل شهرهاست. طبق آمار ارائه شده، در شهرهاي بزرگ ايران 50 درصد و در شهرهاي کوچک و متوسط 75 درصد سفرها پياده انجام مي‌شود. لذا عابرين پياده مي‌بايستي به عنوان عنصر اصلي سيستم‌هاي حمل و نقل درون‌شهري، در طراحي‌ها مد نظر قرار گيرند. پياده‌رو از جمله فضاهاي شهري‌ست که بسياري از انديشمندان و شهرسازان آن را مورد بررسي قرار داده‌اند. برخي مانند جين جاکوبز به طور خاص به پياده‌راه‌ها پرداخته‌اند و تزهايي براي سامان بخشيدن به آن ارائه کرده‌اند و برخي ديگر مانند لينچ[3] در غالب کلي شهر به آن اشاره کرده‌اند. برخي مانند مارشال برمن[4] نگاهي جامعه‌شناسانه به پياده‌رو داشته‌اند. در ايران نيز گيتي اعتماد، در مقاله‌اي در «فصل‌نامه‌ي شهر» به طور خاص به «پياده‌ها در شهر» پرداخته و جهانشاه پاکزاد بحث طراحي پياده‌راه‌ها را مطرح کرده است. ناصر فکوهي در مبحث انسان‌شناسي و اساتيدي چون سيد محسن حبيبي و سيد حسين بحريني نيز گه‌گاه به صورت گريز به آن پرداخته‌اند. انديشمنداني چون والتر بنيامين[5] نيز ماده‌ي خام بسياري از تحليل‌هاي‌شان را از آن گرفته‌اند.

شکي نيست که تعامل امروزين مردم ما با پياده‌رو‌ها مي‌تواند بسيار بهتر از آن چيزي باشد که هر روز مي‌بينيم. شايد آرزوي دوري نباشد که خواستار پياده‌رويي ايمن، زيبا، راحت و بدون خشونت باشيم. محيطي که شهروندان را جذب کند و در اعتلاي فرديت آن‌ها مؤثر باشد. اين هدف جز با طراحي درست شهر و توجه به پياده‌ها، به رسميت شناختن آن‌ها و در واقع به رسميت شناختن «حق شهروندي» آن‌ها ميسر نمي‌شود. پياده‌رو مي‌تواند يکي از بسترهايي باشد که جامعه‌ي ما در آن «فضاهايي براي گفت‌وگو» بيابد. فضاهايي که در آن‌ها فرهنگ خود را مورد بازخواني قرار دهد و با جهان نيز از دريچه‌اي ديگر ارتباط برقرار سازد. پياده‌روهاي ما نمود آشکار آن چيزي‌ست که مي‌توانيم تحت عنوان «فرهنگ شهرنشيني» بيان کنيم. ارتباط دو سويه ماشين و انسان نيز نکته‌ي مهمي‌ست که بايد بدان توجه کرد. در خيابان‌هاي ما ماشين بر انسان تسلط دارد. حريم انسان به نفع ماشين شکسته مي‌شود و مسئولين شهري انرژي خود را بيشتر به ماشين اختصاص مي‌دهند تا انسان. پرداختن به الگوهاي رفتاري موجود در پياده‌روها، مقايسه‌ي آن‌ها با الگوهاي مدرن و برشمردن آسيب‌هاي‌شان مسائلي بود که اين مقاله به آن‌ها پرداخت و تلاش کرد تا بدين وسيله وضع موجود را تحليل کند.

محدود طراحی: جبهه شمالی دانشگاه تهران واقع در محدوده خیابان پور سینا در جنوب، بلوار کشاورز در شمال، قدس در شرق و خیابان ۱۶ آذر در غرب. محدود طراحی: جبهه شمالی دانشگاه تهران واقع در محدوده خیابان پور سینا در جنوب، بلوار کشاورز در شمال، قدس در شرق و خیابان ۱۶ آذر در غرب.

موضوع طراحی: طراحی بلوک شهری فوق با توجه به عوامل زیر

موقعیت سایت

نیازهای توسعه دانشگاه تهران و هم پیوندی بخش های قدیم و جدید.

بلوار کشاورز

کاربری های غالب آموزشی-مسکونی دو بلوک غربی و شرقی.

حفظ دو کاربری هتل بلوار و ساختمان جدید دانشکده پزشکی واقع در خیابان قدس و بلوار کشاورز.

موارد خواسته شده:

۱. ایده های کلی طرح و انتخاب گزینه بهینه

۲. الگوی کاربری ها و دسترسی دو بلوک مورد نظر

۳. پیشنهاد طراحی بلوک مورد نظر

۴. طراحی جزئیات مربوط به بلوک مورد نظر از سه فضای اصلی زیر:

یک فضای باز عمومی

یک مسیر پیاده درون سایت

طراحی جداره شامل ورودی اصلی

نحوه ارائه:

۱. ایدئوگرام طرح

۲. نقشه الگوی کاربری ها و دسترسی ها در مقیاس مناسب

۳. نقشه طرح کلی در مقیاس مناسب

۴. طراحی جزئیان شامل نقشه ها، مقاطع و پرسپکتیوها.

به نقل از اینجا