ویتگنشتاین و خانه خواهرش مارس 31, 2010
Posted by saaraa in معماری.9 comments
آشنایی با فیلسوفی که برای عملی کردن تفکرات فلسفی اش دست به ساختن خانه می برد بیشتر از همه باعث می شود به عنوان یک معمار کیف کنی و بگویی «خودم را عشق است». دارم متنی می خوانم درباره ویتگنشتاین و خانه ای که برای خواهرش ساخت. متن با آب و تاب بسیار از دقت دیوانه وار ویتگنشتاین در ساختن جزئیات گفته و جا به جا نقل قول هایی دارد که هر کدامشان در کوه می تواند یک جواب خوب به کسانی باشد که می گویند «معماری مهندسی نیست»! نقل قول هایی که معنای ضمنی «ویتگنشتاین می خوانم» را هم در حاشیه دارد.
نویسنده از شخصیت سازش ناپذیر ویتگنشتاین گفته و اینکه معمار مشاور را به جنون کشاند و بعد از ساخته شدن سقف گیر داده بود آن را 1.25 اینچ بالاتر ببرد و آن داستان معروف رادیاتورها که عکسش را از وبلاگ رسول نمازی روی این پست می گذارم. همه ی اینها را در دوران دانشجویی تجربه کرده ایم. در واقع شمه ای از نبوغ ویتگنشتاین در ذهن هر بچه مدرسه ای معماری هست. منتها با ثروت کلان خواهر ویتگنشتاین همه این یک دندگی ها ثبت تاریخی می شود و سر کلاس طرح 2 دکتر سمیعی چنان دادی سر بچه معمار کشیده می شود که نگو! «یعنی تو نمی دونی ارتفاع در 2.10 متره؟» و پس از جواب مبتنی بر اینکه «این ایده بوده!» هوار می کشد و ایده را چنان به لجن می کشد که شما خیلی هنر کنی جلوی اشکهایت رو بگیری تا برای همکلاسی های پسر کمتر سوژه بشوی.
همه ی ما ترسیم فنی و مقدمات را به یاد داریم. دقت بالایی که بعدها فهمیدیم هیچ وقت دیده نمی شود و بچه زرنگ ها هرگز در کارشان لحاظ نمی کنند. من 3بار برای ترسیم فنی پرسپکتیو 1 خانه را کشیدم و برای یکی دو میلیمتر خطا پوستی عوض کردم. نمی دانم دقت بود یا خودآزاری. هر چه بود از تصور اینکه ویتگنشتاین تمام مدت دچارش بوده جگرم کباب می شود.
اما درباره خانه خواهر ویتگنشتاین: نما و حجم خانه که بیشتر همان معماری بین الملل است و حال و هوای عقیده ی «تزئینات = جنایت » آدولف لوس رو هم در خود دارد. نکته منحصربه فردی که خانه داشته انطباقش با شخصیت و روحیه ی ساکنان است که لااقل این یکی در معماری سبک بین الملل اگر یافت شود استثناست.
قشنگ ترین جمله ای هم که از گفته هایش به یادم مانده آنجاست که می گوید زندگی آغازین یا زندگی بی قراری که می خواهد به صورت آزادانه در فضای خانه به وقوع بپیوندد وجود ندارد. در نهایت رضایت حاصل نمی شود و خانه فاقد آن چیزی است که برای زندگی کامل و راضی کننده مرود نیاز می باشد.
